Skąd się biorą piegi i czy chronią naszą skórę?

Dla jednych są powodem do kompleksów, dla innych - krzykiem mody, do tego stopnia, że niektórzy dorysowują je sobie specjalnymi kredkami przed wyjściem z domu. Piegi, potocznie nazywane "pocałunkami słońca", to nic innego jak urocze, drobne plamki na skórze, które potrafią nadać twarzy mnóstwo charakteru.

Jednak zastanawiałeś się kiedyś, skąd się biorą piegi i dlaczego jedni mają ich całe mnóstwo, a inni ani jednego? Żeby rozwiązać tę zagadkę, musimy zajrzeć głęboko pod naskórek, gdzie pracuje armia małych, chemicznych fabryk odpowiedzialnych za malowanie naszego ciała.

Piegi powstają na skutek nierównomiernego odkładania się melaniny - naturalnego barwnika, który nadaje kolor naszej skórze, włosom i oczom. Ich pojawienie się to przede wszystkim zasługa genetyki oraz reakcja obronna organizmu na słońce. Komórki produkują więcej barwnika, by osłonić się przed szkodliwym promieniowaniem ultrafioletowym.

Małe fabryki farby pracujące na najwyższych obrotach

Nasza skóra to niesamowicie inteligentny mechanizm. Znajdują się w niej komórki zwane melanocytami. Wyobraź je sobie jako malarzy, którzy na co dzień spokojnie pędzlują naskórek, nadając mu naturalny odcień. Kiedy jednak wychodzimy na słońce bez odpowiedniej ochrony, włącza się alarm przeciwlotniczy.

Promienie UV są dla komórek groźne, więc "malarze" zaczynają w panice produkować melaninę - ciemny barwnik, który działa jak wbudowany filtr przeciwsłoneczny. U większości ludzi barwnik rozkłada się równomiernie, tworząc piękną, letnią opaleniznę. Jednak u osób z piegami, komórki działają strefowo, tworząc skupiska farby w postaci małych, brązowych kropek!

Geny decydują o tym, czy dostaniesz kropki

Dlaczego więc Twój sąsiad brązowieje na słońcu równomiernie, a Ty po kwadransie na plaży wyglądasz, jakby ktoś opryskał Cię ciemną farbą? Odpowiedź brzmi: genetyka! Skłonność do piegów dziedziczymy po rodzicach i dziadkach, a całe to zamieszanie zawdzięczamy genowi o nazwie MC1R.

Najczęściej posiadaczami tego uwarunkowania są osoby z naturalnie rudymi lub jasnymi włosami, zielonymi oczami i bladą karnacją. Co ciekawe, żaden noworodek nie rodzi się z piegami! Skóra maluchów jest zbyt młoda, by uruchomić tak gwałtowną produkcję melaniny. Pierwsze plamki pojawiają się najczęściej dopiero w okolicach trzeciego lub siódmego roku życia, gdy dziecko zaczyna spędzać więcej czasu na placu zabaw.

Złote zasady życia z piegami

Skoro wiesz już, że plamki to po prostu naturalna reakcja Twojego ciała, powinieneś pamiętać o kilku ważnych faktach dotyczących życia w "kropkowanej" skórze:

• One naprawdę bledną zimą - gdy brakuje słońca, proces produkcji melaniny drastycznie zwalnia, przez co piegi stają się jasne lub całkowicie znikają z twarzy aż do kolejnej wiosny.
• Nie chronią wystarczająco - choć powstawanie piegów to próba osłonięcia się przed słońcem, posiadacze bladej cery mają znikome rezerwy barwnika zatrzymującego promieniowanie, przez co i tak błyskawicznie ulegają poparzeniom.
• Są w 100% bezpieczne - prawdziwe piegi są zawsze małe, płaskie i całkowicie nieszkodliwe; nigdy nie zamieniają się w czerniaka, choć skóra piegowata jest ogólnie bardziej podatna na uszkodzenia słoneczne.

Zaprzyjaźnij się z filtrem, ale pokochaj kropki!

Mimo że posiadacze piegów powinni traktować kremy z mocnym filtrem SPF jak swojego najlepszego przyjaciela, nie powinni wstydzić się swojego wyglądu. Dzisiejszy świat mody i kosmetologii dosłownie oszalał na punkcie tych naturalnych wzorów, promując je jako symbol młodości i radosnej naturalności.

Kiedy następnym razem po powrocie z wakacji zauważysz u siebie wysyp nowych, uroczych kropeczek na nosie, nie wpadaj w panikę i nie szukaj mocnego podkładu kryjącego. Po prostu uśmiechnij się do lustra i podziękuj swojej wbudowanej tarczy ochronnej za to, że tak dzielnie starała się osłonić Cię na plaży!